Diyabet

İnsülin Pompası Kullanan Tip 1 Diyabetli Bir Gebenin Kendi Kaleminden Yaşam Öyküsü
Üniversite sınavına hazırlanıyordum. 2013 yılının sıcak bir yazıydı. Sürekli susuyor, geceleri defalarca su içip tuvalete kalkıyordum. Bunu sınav stresine bağlıyordum. Bir gün ölçülen kan şekerim 380 çıktı ve hayatım değişti. Bana “Tip 1 diyabet” tanısı konuldu. Sınava hazırlanırken artık yalnızca ders çalışmıyor; karbonhidrat hesaplıyor, insülin saatlerini takip ediyor ve geceleri kan şekerimi ölçüyordum. Günde dört kez insülin yapıyor, sık sık kan şekeri düşüklüğü ve yükselmeleri yaşıyordum. Hipoglisemi korkusu hayatımın bir parçası olmuştu.

“Hayat Bazen İnsanı İstediği Yere Değil, Güçleneceği Yere Götürüyor”

PDR okumayı hayal ediyordum ancak sınav sonucum istediğim üniversite için yeterli olmadı. Ailem, diyabetim nedeniyle uzak bir şehirde okumamı istemeyince ağabeyimin görev yaptığı şehirde iki yıllık bir sağlık bölümü okudum. O zaman bunu bir kayıp olarak görmüştüm. Yıllar sonra ise hayatın beni gitmek istediğim yere değil, güçleneceğim yere götürdüğünü anladım.